Legenda głosi, iż cocker powstał - jak wszystkie spaniele - ze skrzyżowania francuskich psów uczestników wypraw krzyżowych ze wschodnim chartem. Badania udowodniły jednak coś zupełnie innego: cocker spaniel wyhodowany został z grupy psów małego wzrostu. Pierwsze cocker spaniele nie miały wiele wspólnego z psami, jakie dzisiaj znamy pod tą nazwą, Do dziś zresztą większość spanieli jest wyższa od cockera, który ma nieco dłuższą sylwetkę i krótsze nogi. Cocker spaniele angielskie uchodzą za niezrównane w polowaniach na głuszce, i dlatego są szczególnie lubiane w Szkocji, gdzie wciąż poluje się na te ptaki. Szkoccy myśliwi wolą cocker spaniele łaciate, z białymi piętnami na skórze, ponieważ są lepiej widoczne w gęstych chaszczach. Cocker spaniel angielski, jakiego znamy dzisiaj, wywodził się pierwotnie z Walii i z hrabstwa Devonshire, jednak podbił serca myśliwych i miłośników psów w całej Europie. Angielski wyraz "Woodcock" oznacza słonkę. Ponieważ psów tych od dawien dawna chętnie używano podczas polowania na te ptaki, zakłada się, iż stąd wzięła się pierwsza część jego nazwy. Niewykluczone jednak, iż raczej angielski bezokolicznik "to cock" - płoszyć zwierzynę - jest odpowiedzialny za nazwę tego pięknego psa.