Zazwyczaj nie ma najmniejszych kłopotów z wychowaniem pudla. Pies błyskawicznie pojmuje, czego od niego oczekujemy - nie bez przyczyny był dawniej ulubionym psem cyrkowców! Od szczenięctwa jednak trzeba traktować go spokojnie i poważnie, jak zdolnego i niecodziennego psa, a nie żywą lalkę, zabawkę czy dziecko. Rozpuszczone w młodości pudle zostają takie przez całe życie, co na dłuższą metę może być nie do wytrzymania. Pomimo wesołego charakteru, pudel wymaga jednak traktowania go poważnie i dość surowo, a w każdym razie bardzo konsekwentnie. Czy wiecie, że pudle już podczas pierwszej wojny światowej doskonale sprawdzały się w roli przewodników niewidomych. Albo, że ich wspaniały węch jest do dziś używany przez służby celne wielu krajów do wykrywania narkotyków? We Francji wiele psów tej rasy używanych jest do poszukiwania trufli, a niektórzy Anglicy do dziś używają pudla, jako psa myśliwskiego. Idealnym psem jest pudel, który jednoczy w sobie wszystko, co najcenniejszego i najwartościowszego w psie w ogóle, wszystko, co uczyniło psa tak cennym partnerem człowieka.