Whippet może bez najmniejszego problemu mieszkać nawet w kawalerce - jest przecież psem pełnym sprzeczności. O ile na torze drży z podniecenia i wymaga olbrzymich przestrzeni do biegu, to w domu marzy tylko o tym, by nikt go nie zganiał z kanapy czy nie kazał mu się ruszać z ulubionego fotela i najchętniej w ogóle by się nie ruszał. Whippet rośnie bardzo szybko i od czasu odstawienia od matki wymaga niezbędnie dodatków mineralnych do pożywienia, przynajmniej do czasu ukończenia procesu wzrostu. Dorosły whippet je stosunkowo oszczędnie, zachowując smukłą sylwetkę (pamiętajmy jednak, że psy wyścigowe potrzebują znacznie więcej energii niż domowe leniuchy). Naturalna dla charta potrzeba ruchu, zwłaszcza zimą, wymaga wysokokalorycznego pokarmu. Szczególne problemy miewają psy o szarym, Jasnym umaszczeniu, określane często, jako błękitne. Choroba opisana, jako "syndrom błękitnych whippetów" objawia się plackowatymi wyłysieniami na skórze, a następnie stanem zapalnym skóry, krostami oraz zmianą koloru skóry i włosa na ciemnoszary czy brunatny. Jedynie długotrwała kuracja może przynieść psu poprawę czy cofnięcie się objawów choroby.