WRAŻENIE OGÓLNE: Spory wyżeł, o płynnym i eleganckim ruchu. GŁOWA: Proporcjonalna, u psów nieco szersza niż u suk, charakterystyczna bruzda czołowa, wyraźny przełom czołowy. OCZY: Koloru bursztynu, o inteligentnym wyrazie - u szczeniąt błękitne. USZY: Szerokie i dość długie, sięgające do kącika warg (rozcięcia), osadzone wysoko i blisko siebie, zwężające się i zaokrąglone ku dołowi. KUFA: Grzbiet nosa prosty, często z lekkim garbonosem, mocne szczęki, policzki pełne i dobrze umięśnione. SZYJA: Szlachetna, górna linia nieco wygięta, umięśniona, okrągła w przekroju, dość długa, płynnie przechodząca w kłąb i przedpiersie. Tułów: Proporcjonalny, dobrze umięśniony, klatka piersiowa głęboka, żebra lekko wygięte, zad mocny, umięśniony. KONCZYNY: Dobrze kątowane łopatki i przedramię, kończyny przednie długie, proste, stawiane równolegle, przedramię silne i umięśnione. ŁAPY: Mocne, stawiane w osi kończyny, palce wysklepione; wydłużone środkowe palce. OGON: Osadzony nieco niżej linii grzbietu niż u innych ras wyżłów niemieckich, mocny i dobrze owłosiony. SZATA: Włos krótki, mocny, bardzo gęsty, przylegający; okrywowy jedwabisty, prosty lub lekko falujący. MAŚĆ: Srebrzystoszara, ciemnosrebrna, mysia i wszelkie inne odcienie szarości. Głowa i uszy bywają nieco jaśniejsze, białe znaczenia dozwolone tylko na piersi i palcach.